![]() |
|
Śląski System Filarowy to historyczny, dziś już rzadko wspominany sposób podziemnej eksploatacji węgla, charakterystyczny niemal wyłącznie dla Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Powstał jako lokalny, ewolucyjny rozwój wąsko-przodkowych metod wydobycia, dostosowany do specyficznych warunków geologicznych regionu, takich jak grube, słabo nachylone pokłady węgla oraz stosunkowo mocne stropy. Istotną rolę odegrała również duża dostępność drewna kopalnianego na Śląsku.
System opierał się na pozostawianiu filarów (calizn) pomiędzy chodnikami oraz wybieraniu węgla za pomocą zabierek, prowadzonych od calizny w kierunku zrobów. Występował pod wieloma nazwami, m.in. jako system śląski, śląskie filary czy zabierki filarowe. Jego cechą charakterystyczną był kierunek postępu eksploatacji prostopadły do kierunku posuwu przodków zabierek, co odróżniało go od systemów ścianowych i komorowo-filarowych.



